Cmentarz parafialny św. Bartłomieja w Osieku Wielkim (wielkopolskie, pow. kolski)


Cmentarz parafialny w Osieku Wielkim stał się miejscem wiecznego spoczynku jednego lotnika, por. Góreckiego z 34 Eskadry Rozpoznawczej, działającej w czasie kampanii wrześniowej na rzecz Armii "Poznań".

6 września 1939 r. po południu na rozpoznanie rejonu Warta-Sieradz-Zduńska Wola wystartowała na "Karasiu" dowodzona przez Góreckiego załoga w składzie: kpr. pil. Marian Pingot i kpr. strz. Jan Wilkowski. W drodze powrotnej na swoje lotnisko Polacy zostali zaatakowani nad wsią Borecznia przez cztery Bf 109E z niemieckiej jednostki 3./JG 77. "Karaś" został zapalony w powietrzu przez Messerschmitta pilotowanego przez Lt. Friedricha Haucka. Polska załoga postanowiła ratować się na spadochronach. Pierwszy na wysokości ok. 1000 metrów wyskoczył Górecki, który natychmiast został wzięty na cel przez Messerschmitty. Bezbronny, wisząc na spadochronie, zginął "rozstrzelany" przez niemieckich pilotów z broni pokładowej ich myśliwców. Jako drugi na 300 metrach wyskoczył Wilkowski (przy lądowaniu doznał kontuzji nóg), natomiast pilot, kpr. Pingot, zginął we wraku (został pochowany w pobliskim Dębnie Królewskim).

Stopień Nazwisko, imię Data śmierci Jednostka
por. obs.Górecki Edmund06.09.193934 Eskadra Rozpoznawcza
Razem
1
   

Wojciech Zmyślony



Brama wejściowa cmentarza parafialnego w Osieku Wielkim.

Grób por. obs. Edmunda Góreckiego.

Inne ujęcie grobu lotnika.

Zbliżenie na zamocowaną na pomniku tablicę nagrobną.


Źródła:
fotografie autorstwa pana Jacka Kopińskiego
Cynk J. B., Polskie lotnictwo myśliwskie w boju wrześniowym, AJ-Press, Gdańsk 2000
Cumft O., Kujawa H. K., Księga lotników polskich 1939-1946, Wydawnictwo MON, Warszawa 1989
Pawlak J., Polskie eskadry w wojnie obronnej, WKiŁ, Warszawa 1991